Tokom Drugog svetskog rata, Grenland je bio danska kolonija, ali ostrvo je već tada privlačilo pažnju velikih svetskih sila, među kojima je bila i nacistička Nemačka pod vođstvom Adolfa Hitlera, prenosi Špigel.
Zbog svog strateškog položaja između Severne Amerike i Evrope, Grenland je smatran ključnom vojnom tačkom. Od 1941. godine, SAD su, uz saglasnost Danske, uspostavile vojne baze na ostrvu koje su služile za transport ratnog materijala ka evropskom frontu, ali i za praćenje aktivnosti u Severnom Atlantiku iz vazduha.
Nisu imali uvid u kritične informacije koje su im bile potrebne.
Tokom Drugog svetskog rata, nacisti su ciljali Grenland, ali ne zbog minerala, već zbog meteoroloških stanica koje su se tamo gradile. Podaci sa tih stanica smatrani su ključnim za ratovanje, jer su uticali na odluke o raspoređivanju aviona i brodova, izvođenju pomorskih manevara, bombardovanja, pa čak i amfibijskog iskrcavanja.
U isto vreme, saveznici su takođe uspostavljali meteorološke stanice, jer su vremenski uslovi u arktičko-severnoatlantskom regionu – između Grenlanda i Skandinavije – kasnije mogli značajno da utiču na vreme u Evropi, piše Špigel.
Pre izbijanja Drugog svetskog rata, mreža meteoroloških merenja bila je međunarodno organizovana, ali nakon početka sukoba, nacistička Nemačka više nije imala pristup ključnim podacima svojih protivnika. Kao odgovor na to, Vermaht je između 1941. i 1945. godine uspostavio više od deset meteoroloških stanica na Grenlandu i u Arktiku, među kojima je bila i jedna pod šifrom „Holcauge“ (Drveno oko).
Nemačke misije na Grenlandu
Gubitak meteoroloških podataka sa Grenlanda ozbiljno je ometao nemačke ratne operacije. Kao odgovor, u avgustu 1943. godine, nemačka mornarica poslala je novi tim na Grenland brodom za posmatranje vremena „Koburg“, koji je nekoliko meseci prikupljao i prenosio podatke Nemačkoj. Međutim, posadu i brod je na kraju locirala saveznička patrola, koja je preuzela kontrolu i evakuisala ih.
Nemačke misije na Grenland i arktički arhipelag Svalbard su se nastavile, ali meteorološko izviđanje i dalje je predstavljalo veliki problem za Vermaht. To je postalo naročito očigledno početkom juna 1944. godine, tokom savezničkog iskrcavanja u Normandiji, koje je označilo početak oslobađanja Zapadne Evrope. Prema izvorima, američki general Dvajt D. Ajzenhauer je prvobitno planirao da „Dan D“ bude 5. jun, ali je operaciju odložio za naredni dan zbog jakih vetrova i visokih talasa – odluka koja se pokazala izuzetno uspešnom.
Nemačka strana je pokušavala da pojača svoje meteorološko izviđanje – čak su transportovali 80 tona opreme pomoću podmornica na Grenland i u Arktik. Ipak, bez pouzdanih vremenskih podataka, Vermaht nije mogao da predvidi kratke periode mirnijeg vremena na francuskoj obali. Saveznici su, zahvaljujući sopstvenim meteorološkim prognozama, iskoristili upravo ovaj period za uspešnu invaziju 6. juna 1944. godine.
Do poslednjeg trenutka, nemačko rukovodstvo je pokušavalo da zadrži kontrolu nad vremenskom situacijom u severnim regionima. Vojna komanda „Hojdegen“ bila je jedna od poslednjih koja se upustila u arktički led kako bi uspostavila meteorološku stanicu na Špicbergenu. Tim od 11 ljudi prevezao je približno 80 tona opreme podmornicom „Karl J. Buš“, uključujući sedam tona uglja, kao i radio-uređaje, eksploziv, oružje i sanduke sa hranom.
Poslednji se predali saveznicima
Članovima tima je za svaki mesec bilo predviđeno po 1,5 tri litra francuskog crvenog vina, litara konjaka, jedan litar Štajnhegera i tri četvrtine litra likera. Komanda je počela sa radom u septembru 1944. godine, suočena sa ekstremnim temperaturama koje su padale i do -40 stepeni Celzijusa, a nekoliko puta dnevno slali su vremenske podatke pomorskoj radio-stanici u Tromseu.
Ipak, sve te nemačke operacije nisu donele željenu prekretnicu u ratu – Nemački Rajh je konačno kapitulirao 8. maja 1945. godine.
Ipak, ljudi na arktičkim meteorološkim stanicama bili su gotovo zaboravljeni – morali su da izdrže još skoro četiri meseca dok ih norveški lovac na foke nije evakuisao 4. septembra 1945. godine i predao saveznicima. Prema Špigelu, članovi meteorološke jedinice „Hojdegen“ bili su poslednji nemački vojnici Drugog svetskog rata koji su se predali.
